Nieuwsbericht

Topprestatie Joyce van den Berg

In haar eerste grote wedstrijd bij de senioren was het voor de Leidse endurance-ruiter Joyce van den Berg meteen raak. Met Run du Colombier beëindigde zij de marathon van liefst 160 kilometer bij de Wereldruiterspelen in de omgeving van Sartilly in Normandië als negende. Een prachtige prestatie in een veld van 166 deelnemers. Joyce van den Berg finishte na 9 uur, 22 minuten en 42 seconden, nauwelijks anderhalve minuut achter de nummer zes en op een neuslengte (1 seconde…) na de nummer acht.

Endurance (letterlijk: uithoudingsvermogen) is wellicht niet de bekendste, maar wel de op één na meest beoefende tak van de paardensport. Alleen het springen is nog iets populairder. “Endurance komt, denk ik, het dichtst bij de natuur van het paard. Het is ‘gemaakt’ om lange afstanden te lopen.”

En lang zijn de afstanden in deze tak van sport. 120, 160 kilometer zijn de ‘normale’ lengtes van de wedstrijden. Die worden in delen gereden. Bij de Wereldruiterspelen in Frankrijk was het parcours verdeeld in vijf verschillende rondes, vier keer rond de dertig kilometer en één keer twintig. Een zware klus voor mens en dier. Te meer omdat het parcours door de vele regen erg glad was. “Het was glooiend, niet echt heuvelachtig. Omdat de ondergrond nat en glad was, was het niet altijd eenvoudig om het paard er doorheen te leiden.”

De conditie van het paard wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Na een ronde heeft de ruiter maximaal twintig minuten de tijd om de hartslag van het paard onder de 64 slagen per minuut te krijgen, waarna een veterinaire keuring volgt.

Met Run du Colombier, eigendom van Sjeik Faisal Bin Saqr Al Qassimi uit de Verenigde Arabische Emiraten, ging dat allemaal prima. Voor Joyce was het de eerste keer dat zij een kampioenschap reed met dit paard. “Ik rij met Run sinds mei van dit jaar, maar ik heb hem anderhalf jaar geleden leren kennen in Dubai. Na twee kwalificatiewedstrijden in Frankrijk en Italië, voelde het alsof hij klaar was voor het kampioenschap.”

Run du Colombier was dat dus en met hem Joyce van den Berg, want ook van de ruiter wordt veel geëist, hetgeen moge blijken uit het feit dat slechts 38 van de 166 combinaties de finish haalden. Dat geeft duidelijk glans aan de topprestatie van de Leidse. Helaas zaten twee van de vier Nederlandse combinaties bij de afvallers, waardoor er geen klassering in het landenklassement in zat. “Jammer, want met de tweede plaats van Marijke Visser en mijn negende plek hadden we heel dicht in de buurt van een team-medaille kunnen komen.”

Paarden en de 22-jarige Joyce van den Berg vormen al haar leven lang een hechte twee-eenheid. Op haar zesde jaar kwam ze voor het eerst in een manege. Maar het bleef niet bij paardrijlessen. Ze woonde naast een pensionstal, waar ze dagelijks te vinden was. De stal werd bijna haar tweede huis en paardensport haar grote hobby. Dressuur, springen en rensport; ze heeft het allemaal gedaan.

Acht jaar geleden stapte ze over op de endurance. In 2006 kwam de Arabische volbloed ruin Bas de Cardonne op stal. Niet lang daarna besloten de ouders van Joyce het paard voor haar te kopen. En, zo heet het dan, de rest is geschiedenis. Haar talent bracht haar in hoog tempo verder in deze tak van de paardensport. Ze vertegenwoordigde Nederland als junior op het WK in Abu Dhabi en het EK in België.

Inmiddels heeft ze haar eigen stal waar ze nu drie paarden verzorgt, traint en wedstrijden mee rijdt. Voor die taken heeft ze bij elkaar ongeveer een volle werkweek nodig. “Je moet met dit soort paarden veel rijden. Zo’n twaalf tot zestien uur per week. Daarnaast werk ik als invalkracht in de zorg met mensen met een beperking.”

Een druk bestaan natuurlijk, maar als het overgrote deel in beslag wordt genomen door je grote hobby en passie, dan maal je daar niet om.