Nieuwsbericht

Noah Schutte: limiet op eigen baan

Ergens in de winter had hij het al besloten. Het moest gebeuren op zaterdag 14 juni. Op zijn ‘eigen’ baan in de Leidse Hout bij de wedstrijden om de Gouden Spike. En het klopte allemaal als een bus. Precies zoals het was uitgedokterd liep Noah Schutte op de tien kilometer onder de limiet, die door de Atletiekunie (KNAU) werd vastgesteld. In 30.25,37 bleef hij zelfs ruim twaalf seconden onder de tijd, die hem van deelname aan de wereldkampioenschappen voor junioren in Eugene, de stad in de noordwestelijke staat Oregon in de Verenigde Staten.

Het is vrij uitzonderlijk dat op meetings als de Gouden Spike een tien kilometer wordt gelopen. Maar Leiden Atletiek en in haar spoor natuurlijk de organisatie van de Gouden Spike wilde het graag om hun jeugdige talent een kans te geven zijn grote doel voor 2014 te bereiken. En het sloeg aan. Zó zeer zelfs dat moest worden besloten om een B-loop te organiseren buiten het hoofdprogramma om.

Voor Noah Schutte werd zelfs in de Marokkaan Ramdan Snoussi een extra haas aangetrokken, want een groot deel van de B-groep zou sneller lopen dan de 19-jarige Leidenaar. Hoewel de kop van het peloton al halverwege bijna een halve baan voor lag op Schutte, ging de belangstelling van het vele publiek in de Leidse Hout uit naar hem.

Snoussi deed keurig wat van hem werd gevraagd en sleurde met prima ronden van 71, 72 seconden Schutte zes kilometer lang naar tussentijden, die ruim onder het schema van de limiet lagen. Daarna moest hij het zelf doen. Dat zorgde even voor een terugval en een rondje van 75, maar toen kreeg Schutte hulp van een extra haas. De Zweed Fredrik Johansson wist ook hoe de vork in de steel stak en voerde Schutte in de resterende vier kilometer voor een groot deel over de Leidse baan. De aanmoedigingen rond de hele baan deden de rest, waarna Noah Schutte in 30.25,37 een ticket verdiende naar Eugene.

“Ik was wel blij met de hulp van Johansson”, erkende de dolblije Leidenaar. “Twee ronden voor het einde voelde ik dat het ging lukken. Ik wist dat ik wat marge had, maar wilde toch zo ver mogelijk onder die limiet duiken.”

De opbouw naar zaterdag was prima verlopen, haalde Schutte de afgelopen maanden terug. Aan het einde van de winter en in het vroege voorjaar sukkelde hij met een stressfractuur in zijn linkervoet, maar vanaf eind april kon hij weer voluit gaan en wist dat hij kon gaan pieken bij de Gouden Spike.

“Dat had ik in de winter al bepaald. Het was voor het eerst dat er bij de Gouden Spike een tien kilometer zou worden georganiseerd en dus was dat voor mij het ideale moment. Dat doen op je eigen baan is het mooiste wat er is. Ik ga het vanavond even vieren, maar dan er weer vol tegenaan. De wereldkampioenschappen zijn mijn doel nu. Daar moet ik top zijn. En wat er dan inzit? Ik weet het niet. Onder de dertig minuten? Wie weet. De limieten van de KNAU zijn altijd scherper dan internationaal. Maar ik wil daar gewoon een heel goede wedstrijd lopen. Je weet nooit hoe het gaat. Het is natuurlijk anders. Er is geen haas, zoals hier. Maar ik zie wel. Voorlopig ben ik super blij met deze prestatie.”

De tweede Leidse troef bij de Gouden Spike was sprintster Tessa van Schagen. De neo-seniore nadert letterlijk met rasse schreden de vaderlandse top en realiseerde op haar thuisbaan een mooi persoonlijk record op de 100 meter. Van Schagen finishte in 11.61 en dat was ruim onder haar beste persoonlijke prestatie tot dan (11.78). De (rug)wind stgond met 1.0 gunstig en was toelaatbaar. Op de 200 meter kwam ze tot 22.50.