Nieuwsbericht

ZZ: nét niet tegen aartsrivaal Donar

Als je op vier seconden van het einde een tegenstander een duidelijk aanvallende fout ziet maken (Jeter op Jansen) en als dan op één seconde van het einde Andrew Smith (na ook een forse duw tegen Lee) de bal erin gooit en je de wedstrijd verliest met 67-68, dan heb je alle reden tot klagen. Maar dat hielp Zorg en Zekerheid Leiden natuurlijk niet na het ultieme verlies tegen aartsrivaal Donar. Ook dat er op het noodschot van Jon Lee in de allerlaatste seconde nog een fout werd gemaakt door minimaal twee Groningse spelers, was slechts een constatering, die niets meer kon veranderen aan het schlemielige verlies.

DE LAATSTE DERTIG SECONDEN

Maar één ding blijft wél staan: ZZ Leiden heeft aangetoond, dat het niet echt hoeft onder te doen voor de ploeg, die huizenhoog favoriet is voor de titel. En Donar weet dat het pak slaag dat eerder dit seizoen aan Leiden werd uitgedeeld in Groningen, ook maar een momentopname was. ZZ Leiden speelde in de bomvolle Vijf Meihal (meneer de wethouder: een nieuwe hal met 2000 stoeltjes is écht te klein…) een prima wedstrijd.

Natuurlijk waren er ook mindere momenten. Momenten waarop Leiden had kunnen toeslaan door een voorsprong te pakken, dan wel uit te breiden. Maar Thomas Koenis miste een paar keer een bal, die hij normaal gesproken nooit mist. En dat Mohamed Kherrazi eerste zes vrije worpen mist alvorens er twee te maken, is ook niet in overeenstemming met de statistieken. Mo is geen geweldige vrijeworpenschutter; de helft gooit hij er altijd wel in. Maar in elke wedstrijd en bij elke ploeg zijn er altijd van dat soort momenten. Donar had ze ook. Zelfs de standvastige Lance Jeter, die een paar keer een bal hopeloos verspeelde.

Zelf met alle minpuntjes van beide ploegen en van de arbitrage was Zorg en Zekerheid Leiden tegen Donar Groningen een heerlijk duel, dat aantoonde dat het met het Nederlandse basketball nog niet zo slecht gesteld is. Nou ja…Nederlands… dat geldt natuurlijk niet voor Donar, dat op de kop af zes punten kreeg van echte Nederlandse spelers. Bij Leiden was die inbreng 40 punten.

Donar beschikt echter over een speler, die (qua type dan) Leiden graag aan de ploeg zou willen toevoegen: Drago Pasalic. Een lange man die veel werk verzet onder de borden, waar Leiden van meet af aan niet veel te vertellen had. Zegge en schrijve zes aanvallende rebounds spreken op dat punt boekdelen. Er gaan overigens geruchten dat Leiden na de eindejaarspauze een lange man zal presenteren en als die het niveau van Pasalic zou hebben, dan komen er nog mooie potjes tussen Leiden en Groningen.

Iedereen in de Vijf Meihal zou echter blind tekenen voor wedstrijden, zoals die van zaterdag. Donar had vrijwel steeds een voorsprong (32 van de 40 minuten), maar kon nooit echt loskomen van het taaie ZZ Leiden, dat vooral goed draaide in een ‘kleine’ opstelling met drie guards (Jansen, Voorn en Lee). Maximaal was het verschil negen, maar dat was heel vroeg in de wedstrijd. Veel verderop werd het een keer zeven (54-61), maar ook dat was niet voldoende. Jason Dourisseau kreeg een technische fout wegens commentaar op de leiding en Leiden profiteerde onmiddellijk via een vrije worp van Jansen, de twee rake vrije worpen van Kherrazi en driepunters van Jansen en Voorn.

Pats boem! En het was 63-63, de opmaat voor een heerlijk spannend slot. Een slotfase met voordeel voor Leiden. Donar zat namelijk al op het maximale aantal fouten, zodat elke overtreding vrije worpen zou opleveren. ZZ Leiden stond pas op twee en kon zich dus nog wat veroorloven. Het leverde vier punten op uit zes vrije worpen en dat was – in deze fase – nét even te weinig.
Op 67-66 en nog vijf tellen op de shotclock kreeg Leiden de bal voor de wellicht beslissende score. Maar bij het innemen door Jansen stonden de echte schutters niet vrij en kon Donar, na de misser van Kherrazi, gaan bouwen aan een laatste aanval. En die was, met wat hulp van de mannen in het oranje, succesvol: 67-68.

ZZ Leiden-Donar 67-68 (15-19, 20-14, 11-17 en 21-15).
Scores Leiden: Voorn 20 (4 driepunters), Draper 15, Lee 12 (8 assists en 4 steals), Jansen 6 en Koenis 4 (10 rebounds). Topscorers Donar: Jeter 17, Fieler 16 (10 rebounds) en Pasalic 15

Tekst: Jan van der Nat / TSL
Op de foto van Richard Koolen: Jessey Voorn legt aan voor één van zijn vier driepunters

Zorg en Zekerheid Leiden haalt Carrington Love

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball heeft ook de tweede Amerikaan aangetrokken. Na eerder deze week rond te zijn gekomen met Clayton Vette, heeft nu Carrington Love een contract voor één seizoen getekend. De 23-jarige spelverdeler komt over van het Duitse Kirchheim Knights.

Carrington Love (geboren 6 januari 1994) bracht zijn vier collegejaren door bij de University of Wisconsin-Green Bay uit de Horizon League. In zijn vierde en laatste jaar was hij gemiddeld goed voor 17.3 punten, 3.6 assists, 2.7 rebounds en 2.6 steals. Met de Green Bay Phoenix kwam Love uit tegen sterke universiteitsteams als Georgia Tech, Valparaiso, Akron en Stanford. Tegen die laatste ploeg tekende Love voor 32 punten.

Zijn volgende bestemming was Kirchheim Knights, een ploeg uit de Duitse Pro-A, het één na hoogste niveau in Duitsland. De 1.86 meter lange Love noteerde in Duitsland gemiddelden van 14.0 punten, 6.9 assists, 4.3 rebounds en 2.2 steals. Love was de assist leader van de Pro-A, bij de steals kwam de goede verdediger op de derde plaats uit.

Love behoorde in de Pro-A bij de beste drie guards van de competitie. De Amerikaan is erg snel met de bal en voelt zich als een vis in het water bij open court situaties. In één-tegen-één situaties is hij moeilijk af te stoppen. Love is een echte Amerikaanse spelverdeler die graag een actie maakt om vervolgens zelf te scoren of een teamgenoot in stelling te brengen. Michael Mai, de coach van Love in Duitsland, eist een goede instelling en bereidheid tot hard werken van zijn spelers. Love voldeed volledig aan de wensen van zijn coach.

Met de komst van Carrington Love telt de selectie van Zorg en Zekerheid Leiden Basketball nu negen spelers. Eerder waren Clayton Vette, Rens Butter, Marijn Ververs, Sergio de Randamie, Worthy de Jong, Mohamed Kherrazi, Floris Versteeg en Jessey Voorn al vastgelegd.