Nieuwsbericht

ZZ Leiden knokt zich naar halve finale

Het kostte bloed, zweet en tranen in een wedstrijd, die qua basketball een dikke onvoldoende, maar qua beleving en spanning een tien kreeg. Maar Zorg en Zekerheid Leiden won de derde wedstrijd van Landstede (61-57) en staat voor het vijfde jaar in successie in de halve finales van de play-offs. Net als vorig jaar tegen GasTerra Groningen.

Het zou geen kwaad kunnen om de komende dagen even een bouwbedrijf langs de Vijf Meihal te sturen, want het zou best eens kunnen dat er wat lichte schade is. Het dak ging er namelijk weer eens af in de bloedstollende laatste minuten en het is niet overdreven te stellen dast ZZ Leiden de benauwde zege voor een groot deel te danken heeft aan zijn zesde man, het beste basketballpubliek van Nederland.

En ze hadden het dit keer meer dan ooit nodig, de mannen van Toon van Helfteren, want het was aanvallend soms rampzalig. Vooral in de eerste helft deed het soms pijn aan de ogen, wat er op het veld werd vertoond. Dat gold overigens voor beide ploegen, maar ZZ Leiden spande de kroon met 23 procent schot qua tweepunters, 2 op 7 driepunters en nog geen 54 procent vrije worpen. Hoe slecht er werd afgerond blijkt ook uit de 16 (!) aanvallende rebounds van Leiden. Als je veel mist stuiteren er ook veel ballen terug…

Niemand wist eigenlijk goed wat hij met de zaak aan moest, toen de ploegen met een ‘amateurstand’ van 27-27 naar de kleedkamers gingen. Er was één houvast: het kon niet slechter. Toch? Eh, nou het begin van de tweede helft was ook beroerd. Leiden scoorde pas na ruim vijf minuten voor het eerst vanuit het veld. Maar er waren momenten, die de toeschouwer moed en hoop gaven.

Zo gooide DeJuan Wright er vijf vrije worpen op rij in, had Mike Schachtner een lekkere fase, waarin hij zes punten maakte en sloot Worthy de Jong het kwart netjes af. Dat alles zorgde voor een tussenstand van 46-37. Een mooi verschil, maar dat had groter kunnen en moeten zijn. Op die stand maakte Jonathan Tiller zijn tweede onsportieve fout, die voor hem einde wedstrijd betekende. Sean Cunningham miste echter beide vrije worpen, Whit Holcomb-Faye werd afgefloten voor terugspelen en Wright maakte een loopovertreding.

De tweede ‘unsportsmanlike’ was niet nodig geweest. Voetbalscheidsrechters zien in bepaalde gevallen een tweede gele kaart nog wel eens door de vingers, maar daarmee hoef je bij basketballarbiters niet aan te komen, die voelen nu eenmaal de suspense van een wedstrijd als deze niet aan. De call voor terugspelen van Holcomb-Faye was overigens volledig onterecht. Maar ja, je leert er mee leven, omdat er geen alternatief is…

In het vierde kwart groeide de intensiteit aan beide kanten met de minuut. Het onvermogen om ogenschijnlijk eenvoudige kansen te verzilveren moest worden goedgemaakt door keihard te knokken. Als het niet gaat, zoals het moet; dan moet het maar zoals het gaat. Dat betekende buffelen, buffelen en nog eens buffelen. Keihard verdedigen, want dat kan ook tot een overwinning leiden. Bovendien is verdedigend basketball een kolfje naar de hand van Toon van Helfteren, die na afloop dan ook trots zei: “Dit was het Leiden, dat de afgelopen jaren prijzen heeft gewonnen.” En onder dat Leiden staat heel duidelijk de handtekening van de lange Delftenaar.

ZZ Leiden was er nog niet met de voorsprong van negen punten. Landstede wist dat het snel iets moest doen en deed dat in de eerste minuten van het laatste kwart. Na nog geen vier minuten was het hele positieve saldo verdampt: 48-49. De Zwolse ploeg kwam zelfs nog verder voor (50-54), alvorens het tijd werd voor de ‘DeJuan Wright Show’. Hij werd weer de beste man van de ploeg met acht punten op rij en een voorsprong voor Leiden stond op het bord: 58-54.

Tussendoor werd er heel veel gemist. Door Landstede als gevolg van het sterke verdedigende werk van Leiden. De thuisploeg ‘vergat’ echter een fout te maken op Holden Greiner, waarna de Amerikaan een driepunter raak schoot, die van de laatste vijftien seconden nog een hel maakte. Vanaf de vrije worplijn priegelde ZZ Leiden de laatste puntjes bijeen: 61-57.

Even mag er een feestje worden gebouwd. Als is het maar ter opluchting. Maar dan moet snel de knop om. Donderdag wacht GasTerra Flames in Groningen al weer voor de eerste van maximaal vijf wedstrijden. Game 2 is vervolgens zaterdag in een ongetwijfeld weer kolkende Vijf Meihal.

Leiden-Zwolle 61-57 (12-10, 15-17, 19-10 en 15-20).
Scores Leiden: DeJuan Wright 20, Joshua Duinker 11 (12 rebounds), Mike Schachtner 10, Worthy de Jong 8 (11 rebounds), Mohamed Kherrazi 4, Whit Holcomb-Faye 4 en Kevin Thompson 4. Topscorers Zwolle: Holden Greiner 15, Justin Stommes 11 en Jonathan Tiller 10.

Op de foto van RICHARD KOOLEN: DeJuan Wright was in Game 3 tegen Landstede andermaal de grote man voor ZZ Leiden.

Zorg en Zekerheid Leiden haalt Carrington Love

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball heeft ook de tweede Amerikaan aangetrokken. Na eerder deze week rond te zijn gekomen met Clayton Vette, heeft nu Carrington Love een contract voor één seizoen getekend. De 23-jarige spelverdeler komt over van het Duitse Kirchheim Knights.

Carrington Love (geboren 6 januari 1994) bracht zijn vier collegejaren door bij de University of Wisconsin-Green Bay uit de Horizon League. In zijn vierde en laatste jaar was hij gemiddeld goed voor 17.3 punten, 3.6 assists, 2.7 rebounds en 2.6 steals. Met de Green Bay Phoenix kwam Love uit tegen sterke universiteitsteams als Georgia Tech, Valparaiso, Akron en Stanford. Tegen die laatste ploeg tekende Love voor 32 punten.

Zijn volgende bestemming was Kirchheim Knights, een ploeg uit de Duitse Pro-A, het één na hoogste niveau in Duitsland. De 1.86 meter lange Love noteerde in Duitsland gemiddelden van 14.0 punten, 6.9 assists, 4.3 rebounds en 2.2 steals. Love was de assist leader van de Pro-A, bij de steals kwam de goede verdediger op de derde plaats uit.

Love behoorde in de Pro-A bij de beste drie guards van de competitie. De Amerikaan is erg snel met de bal en voelt zich als een vis in het water bij open court situaties. In één-tegen-één situaties is hij moeilijk af te stoppen. Love is een echte Amerikaanse spelverdeler die graag een actie maakt om vervolgens zelf te scoren of een teamgenoot in stelling te brengen. Michael Mai, de coach van Love in Duitsland, eist een goede instelling en bereidheid tot hard werken van zijn spelers. Love voldeed volledig aan de wensen van zijn coach.

Met de komst van Carrington Love telt de selectie van Zorg en Zekerheid Leiden Basketball nu negen spelers. Eerder waren Clayton Vette, Rens Butter, Marijn Ververs, Sergio de Randamie, Worthy de Jong, Mohamed Kherrazi, Floris Versteeg en Jessey Voorn al vastgelegd.