Nieuwsbericht

Seizoen ten einde voor ZZ Leiden

Het is over en uit voor Zorg en Zekerheid Leiden. Net als vorig jaar werd voor de Leidse basketballers de weg naar de finale afgesloten door Donar, dat donderdag in het eigen Martiniplaza de zesde wedstrijd in de halve finales met 59-52 won en daardoor de eindstand in de serie, net als vorig jaar…,  vaststelde op 4-2. De Groningse ploeg kan zich gaan opmaken voor de finalereeks tegen Landstede Zwolle, dat in wedstrijd zes weinig heel liet van SPM Shoeters Den Bosch (55-75) en met thuisvoordeel mag beginnen aan de serie om de nationale titel, die dinsdag in Zwolle begint.

Zorg en Zekerheid Leiden heeft geknokt voor wat het waard was. Winnen van Groningen in Martiniplaza is geen sinecure, maar Leiden bewees in het verleden dat het niet onmogelijk is. Na de openingsscore van Worthy de Jong heeft Leiden echter nooit meer aan de goede kant van de score gestaan. Wel was het een paar keer gelijk en kon het tot vlak voor tijd beide kanten op.

De beste kans voor Leiden leek te komen na een prachtig run van 9-0 (Kherrazi, Jansen 3 pt, Koenis en Wright), die het grootste verschil in de wedstrijd (negen punten) wegpoetste. Er kwamen kansen op een voorsprong, maar ZZ was slordig. En dat mag niet in een slotfase van zo’n wedstrijd. Ross Bekkering (wie anders?) zette met twee scores en een vrije worp Donar op matchpoint en smeerde en passant Thomas Koenis – met liefst 18 rebounds dé rots in de Leidse branding – diens vijfde fout aan. Toen Rogier Jansen daarna de lay-up niet aandurfde en in een poging De Jong te bereiken te bal in handen gooide van een tegenstander, was het gebeurd. Jason Dourisseau, bepaald niet goed in dit duel, liet zich het buitenkansje lekker smaken en zette een gat van vijf punten op het scorebord. Daarna was het in feite wachten op het eindsignaal. Dat kwam bij 59-52. Zorg en Zekerheid Leiden kan op vakantie.

Het was natuurlijk buigen of barsten voor ZZ Leiden in het weer eens bomvolle Martiniplaza. Vanzelfsprekend had de monsterzege van dinsdag de Leidse ploeg goed gedaan, maar in de play-offs staat elke wedstrijd op zich. Toch was het zichtbaar dat Donar een flink litteken had overgehouden  de oorwassing in de Vijf Meihal. Na de twee van Sullivan en Fieler in de openingsfase vielen weer de driepunters niet (na 2 op 22 in Leiden nu 3 op 21) en zelfs vlak onder de ring wilden een heleboel ballen er niet in.

Het leek alsof de spelers van ZZ Leiden tijdens de busreis ‘Slow Down’ van Douwe Bob op de koptelefoon hadden gehad. Maar het was natuurlijk de opdracht van Eddy Casteels, die wist dat het onverstandig zou zijn om in een hoog tempo te gaan spelen. Daar zou Donar namelijk in de kaart spelen. De aanvallen werden daarom uiterst bedachtzaam opgezet. Dat was op zich een goede keuze, maar er werd te weinig uit gescoord en bovendien werd er te veel balverlies geleden. De teller zou uiteindelijk wat dat betreft pas stoppen op zeventien en dat was twee keer zo veel als Donar.

Maar Donar was ook niet in goeden doen. Dat was duidelijk. Dourisseau en Bekkering misten veel te veel en Jeter gaf dan nog wel een paar lekkere passes, maar was zelf aanvallend geen gevaar. Je hebt er helemaal niks aan, maar als er ooit een kans is geweest voor Leiden om in Groningen te winnen, dan was het wel in deze zesde wedstrijd. De traag oplopende score was in feite in Leids voordeel. ZZ was dit seizoen geen ploeg, die voor hoge scores zorgde en het is natuurlijk heel simpel: je hoeft maar één puntje meer te scoren dan je tegenstander. Bovendien, zo luidt de klassieker van grootmeester Toon van Helfteren, als je de tegenstander onder de zeventig houdt, kun je elke wedstrijd winnen. Leiden hield Donar heel ruim onder die zeventig punten, maar bleef daar zelf ook ver van verwijderd.

Worthy de Jong deed in de eerste helft van wat vermoedelijk zijn laatste wedstrijd was voor ZZ Leiden (het buitenland lonkt) nog wel een goede poging om wat aansprekender cijfers op het bord te krijgen. Met drie driepunters, waar de laatste in het eindsignaal van de eerste helft, geselde hij Donar dat wel steeds een voorsprong had, maar nooit een gat van enige betekenis kon slaan.

Het was dus allemaal niet echt goed. Dat mocht je ook niet verwachten in een voor Leiden do-or-die-wedstrijd. Maar het was loeispannend. Steeds als het Leiden even uit de hand leek te glippen, kwam de ploeg weer knap terug. Zoals bij een verschil van zeven punten, halverwege het derde kwart. Uit de time-out knalde Rogier Jansen er een driepunter in en maakte pal erop twee vrije worpen, waardoor het verschil slonk naar twee.

De Amsterdammer was ook verantwoordelijk voor de laatste scores in het kwart, die voor 41-39 zorgden met nog tien minuten te gaan. Halverwege het vierde kwart was het weer Jansen, die de spanning er in hield met een knappe driepunter op weg naar de al gememoreerde gelijke stand van 49-49. Jansen kreeg echter scorend te weinig steun en bovendien was er foutenlast bij Leiden

Zorg en Zekerheid Leiden kon echter het laatste zetje niet geven, waardoor Donar in het ravijn zou kletteren en zaterdag weer zou moeten afreizen naar Leiden. Daar gaan nu de deuren, voor wat ZZ Leiden betreft tenminste, van de Vijf Meihal dicht voor het zomerreces en begint het lange proces van nadenken over het volgende seizoen.

Donar Groningen – Zorg en Zekerheid Leiden 59-52 (13-11, 14-12, 14-16 en 18-13).
Scores Leiden: Jansen 13 (2 driepunters, 5 turnovers), De Jong 11, Simmons 8, Wright 7 (3 assists, 4 turnovers), Kherrazi 6 (4 assists), Koenis 5 (18 rebounds!) en Van der List 2. Topscorers Groningen: Bekkering 14 (14 rebounds) en Fieler 14 (11 rebounds).

Tekst: Jan van der Nat / TSL
Op de foto van Richard Koolen: Thomas Koenis, de rots in de Leidse branding met 18 rebounds.