Nieuwsbericht

ZZ Leiden geeft Donar enorm pak slaag

Als Zorg en Zekerheid Leiden het seizoen nog niet wilde afsluiten en de spelers nog niet op vakantie wilden, moest er donderdag in de eigen Vijf Meihal worden gewonnen. Dat gebeurde. En hoe! Donar Groningen kreeg een pak slaag van jewelste. Het werd 73-43 en dat is een ongekend resultaat. Zou je denken… In de halve finales van 2013-14 kwam echter in de eerste wedstrijd van toen een best-of-five nagenoeg dezelfde uitslag op het scorebord. Ook toen in Leids voordeel, maar wel in het hol van de Groningse leeuw: 44-73.

Heel wat spelers beleefden daarom een déjà vu, zij het dat een aantal toen voor de andere ploeg speelde. Sean Cunningham voor ZZ Leiden, Cash Wright en Thomas Koenis voor Donar. Maar ook Worthy de Jong, Mohamed Kherrazi, Jason Dourisseau en Ross Bekkering zullen zich die wedstrijd in MartiniPlaza vast nog wel herinneren.

Een ploeg kan altijd een off-day hebben in een lange serie als deze halve finales. Maar er is nog wel een verschil tussen een slechte dag en er werkelijk helemaal niets van bakken. En dat gold dan vooral voor de sterren van de ploeg: Ross Bekkering, Lance Jeter en Jason Dourisseau. Dit trio, dat de kar moet trekken bij Donar kwam samen niet verder dan elf schamele puntjes. Het is, met alle respect moet je dan zeggen, ronduit belachelijk dat een bankwarmer als Dexter Hope topscorer wordt met negen punten. Hope had tot donderdag van de 160 halve finale minuten er precies anderhalf in het veld gestaan.

Nu kwam Hope pas in de ploeg toen Donar geen hoop meer had. Coach Erik Braal had daarvoor elk moment kunnen kiezen, want Donar heeft nooit echt meegedaan in dit vijfde duel, dat in elk geval donderdag in Groningen een vervolg krijgt en mocht Leiden daar winnen ook nog zaterdag in de Vijf Meihal.

Maar zo ver is hert natuurlijk nog lang niet. De grote vraag is namelijk of de ploeg van Eddy Casteels nóg een keer kan op brengen wat ze donderdag deed. Daar ging een praatsessie aan vooraf. De spelers wisten dat het anders moest, anders zou het écht de ‘mission impossible’ worden, waarover de Belg het al eerder had. Er moest veel en veel beter worden verdedigd, Cash Wright moest meer de leidende rol krijgen, er moest minder worden geforceerd en bovenal, er moest als een team worden gespeeld.

Die praatsessie kreeg op een opvallend moment nog een kort vervolg. Na het signaal voor ‘drie minuten’ van de scheidsrechters, ging de ploeg van Leiden nog even naar de kleedkamer, wat hoogst ongebruikelijk is. Kennelijk wilde Casteels zijn mannen nog één keer duidelijk maken wat er moest gebeuren. Het werkte. De rode lap was niet nodig om ZZ Leiden als een rodeostier uit het starthok te laten komen.

Binnen twee-en-een-halve minuut was het 10-2 via vijf punten van Mohamed Kherrazi, Thomas Koenis op aangeven van Kherrazi en de eerste driepunter van Cash Wright, die eindelijk een wedstrijd af zou leveren, waarvoor men hem in december aantrok. Hij zou vijf driepunters maken en met 21 punten topscorer van de ploeg worden.

Aan de andere kant was Donar inmiddels begonnen met wat verdacht veel leek op een aflevering van ‘Help, mijn man is prutser’. De regie van dat programma was overigens in handen van ZZ Leiden, want dat verdedigde prima. Vooral op de driepunter, die zo’n geweldig wapen van Donar was geweest in de vorige wedstrijden. 39 stuks in vier duels. Waar Leiden toen faalde werd het de schutters nu in elk geval moeilijk gemaakt.

De statistieken van de eerste helft lieten een pijnlijke nul op twaalf zien in de kolom driepunters. Maar wat voor de Groningse ploeg nog veel erger was, was dat ZZ Leiden al volledig achter de horizon was verdwenen. De thuisploeg had de wedstrijd al in de zak bij een ruststand van 38-17!

Er waren een paar heerlijke scores bij, maar de lekkerste was de dunk van Mohamed Kherrazi over Lance Jeter heen, gevolgd door een wilde kreet op twee centimeter van het gelaat van de Groningse Amerikaan, die misschien wel zijn slechtste wedstrijd ooit speelde voor de noordelijke ploeg.

Maar hij was in ‘goed’ gezelschap. Waar ZZ Leiden prima bleef spelen en verdedigend goed bij de les bleef, zakte Donar als een plumpudding in elkaar. Eigenlijk lag er nog maar één taak voor ZZ Leiden: Donar een dusdanig pak rammel geven, dat twee dagen te kort zouden zijn om de wonden te helen. Wat zou het lekker zijn als de pijn donderdagavond nóg wordt gevoeld…

Omdat de regels dat nu eenmaal voorschrijven moest Donar voor de tweede helft uit de kleedkamer komen, maar vermoedelijk waren ze liever toen al in de bus gestapt. En was het niet op dat moment, dan toch zeker tien speelminuten later, nadat Leiden er met een kwartscore van 23-10 nog eens de gezel overheen had gelegd met onder andere drie driepunters van Wright binnen drie minuten.

Bij die tussenstand van 61-27 kon het vierde kwart natuurlijk net zo goed schriftelijk worden afgedaan. Beide coaches haalden dan ook hun belangrijkste spelers naar de kant, om ze een beetje extra rust te geven voor donderdag. Alles wat er in die laatste tien minuten nog gebeurde was louter voor de statistieken.

Met helemaal aan het eind een pikante vergelijking. Vorig seizoen won Leiden ook de vijfde wedstrijd bij een achterstand van 3-1. Toen met een verschil van 29 punten (85-56), nu met dertig (73-43). Het is te hopen dat de vergelijking met vorig jaar hier stopt, want toen verloor Leiden wedstrijd zes en was het over en uit. Tijd voor verandering.

Zorg en Zekerheid Leiden – Donar Groningen 73-43 (20-11, 18-6, 23-10 en 12-16)>
Scores Leiden: Wright 21 (5 driepunters), De Jong 11 (6 assists), Van der List 11 (10 rebounds), Kherrazi 10, Jansen 8, Koenis 4 (14 rebounds), Simmons 4, Averink 2 en Willems 2. Topscorers Donar: Hope 9 en Sullivan 7.

Tekst: Jan van der Nat / TSL
Op de foto van Richard Koolen: Cash Wright, topscorer in de wedstrijd.

 

Zorg en Zekerheid Leiden haalt Carrington Love

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball heeft ook de tweede Amerikaan aangetrokken. Na eerder deze week rond te zijn gekomen met Clayton Vette, heeft nu Carrington Love een contract voor één seizoen getekend. De 23-jarige spelverdeler komt over van het Duitse Kirchheim Knights.

Carrington Love (geboren 6 januari 1994) bracht zijn vier collegejaren door bij de University of Wisconsin-Green Bay uit de Horizon League. In zijn vierde en laatste jaar was hij gemiddeld goed voor 17.3 punten, 3.6 assists, 2.7 rebounds en 2.6 steals. Met de Green Bay Phoenix kwam Love uit tegen sterke universiteitsteams als Georgia Tech, Valparaiso, Akron en Stanford. Tegen die laatste ploeg tekende Love voor 32 punten.

Zijn volgende bestemming was Kirchheim Knights, een ploeg uit de Duitse Pro-A, het één na hoogste niveau in Duitsland. De 1.86 meter lange Love noteerde in Duitsland gemiddelden van 14.0 punten, 6.9 assists, 4.3 rebounds en 2.2 steals. Love was de assist leader van de Pro-A, bij de steals kwam de goede verdediger op de derde plaats uit.

Love behoorde in de Pro-A bij de beste drie guards van de competitie. De Amerikaan is erg snel met de bal en voelt zich als een vis in het water bij open court situaties. In één-tegen-één situaties is hij moeilijk af te stoppen. Love is een echte Amerikaanse spelverdeler die graag een actie maakt om vervolgens zelf te scoren of een teamgenoot in stelling te brengen. Michael Mai, de coach van Love in Duitsland, eist een goede instelling en bereidheid tot hard werken van zijn spelers. Love voldeed volledig aan de wensen van zijn coach.

Met de komst van Carrington Love telt de selectie van Zorg en Zekerheid Leiden Basketball nu negen spelers. Eerder waren Clayton Vette, Rens Butter, Marijn Ververs, Sergio de Randamie, Worthy de Jong, Mohamed Kherrazi, Floris Versteeg en Jessey Voorn al vastgelegd.