Nieuwsbericht

ZZ Leiden verliest vreemd duel

In de merkwaardigste wedstrijd van dit seizoen - en een hele tijd daarvoor - verloor Zorg en Zekerheid Leiden met 74-80 van aartsrivaal Donar Groningen. Drie kwarten lang zakte ZZ Leiden door elke ondergrens, die je je maar kunt voorstellen. Bagger was nog een té rooskleurige omschrijving voor hetgeen de ploeg de barstensvolle Vijf Meihal voorschotelde. Volkomen logisch liep Donar, dat niet heel geweldig, maar wel degelijk speelde, ver weg. Het verschil was tegen het einde van het derde kwart zelfs 28 punten bij 37-65.

Toen bleek echter maar weer eens hoe leuk basketball kan zijn en wat voor een vreemde sport het soms is. In het vierde kwart, dat begon bij 42-68, waarmee de wedstrijd in feite toch gedaan was, waren de rollen opeens omgedraaid. Donar gooide of de bal gewoon weg, of mis. En ZZ Leiden rondde de ene na de andere aanval succesvol af. Het verschil liep razendsnel terug en was met nog bijna twee minuten te spelen opeens nog maar drie punten: 68-71.

De Vijf Meihal ontplofte bijkans. Wat ging hier gebeuren? Het zou toch niet dat...? Nee, nét niet. Op 72-76 miste Rogier Jansen een driepunter, terwijl hij er al zes had gemaakt. Het was de beslissing in de wedstrijd, want Leiden moest fouten maken om een kans te houden. Donar maakte voldoende vrije worpen om het gaatje open te houden en uiteindelijk te winnen met 74-80.

Maar de Groningse ploeg ging met het angstzweet in de nek onder de douche. En met een terechte overwinning, want  de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat Donar de punten meer verdiende dan Leiden, hoe graag de 2000 toeschouwers in de Vijf Meihal, op die veertig uit het hoge noorden na, het ook anders hadden gezien.

De eerste drie kwarten zouden zijn vergeten en wellicht ook vergeven als het was gelukt om Donar met een kater van jewelste de bus in te sturen. Terecht of niet, daarover wordt achteraf niet meer gepraat. Nu wel natuurlijk. In de analyse zal pijnlijk worden blootgelegd hoe slecht de ploeg speelde tot aan de dertigste minuut. Heel kleine flarden uitgezonderd leek het helemaal nergens op, was de wedstrijd een topper onwaardig en maakte Leiden een parodie van zichzelf.

Als je maar vier van de veertien vrije worpen maakt en in de aanval soms loopt te zoeken alsof je elkaar voor het eerst ziet; als je de ene na de andere bal weggooit en onbegrijpelijke beslissingen neemt, dan weet je als toeschouwer niet meer waar je naar zit te kijken.

Gelukkig is ZZ Leiden gezegend met het beste publiek in het Nederlandse topbasketball. Waar het in andere zalen in zo’n situatie doodstil blijft, stond het Leidse publiek op en probeerde met veel kabaal een ommezwaai in de wedstrijd te bewerkstelligen. Maar al dat lawaai miste zijn uitwerking. De 12-22 van het eerste kwart (na 4-15), werd 27-49 bij de rust en dus maximaal 37-65 tegen het einde van het derde kwart.

En toen kwam het vierde kwart. Alsof de ploeg voelde dat ze op die manier het publiek niet donker Leiden in kon sturen, werd het momentum gepakt en draaide de wedstrijd 180 graden.

Rogier Jansen, natuurlijk Worthy de Jong en ook Cashmere Wright zetten de Leidse ploeg in het juiste spoor. Wright had het tot dan niet eenvoudig. Logisch, want als nieuwkomer is het heel vervelend als een ploeg niet draait. Dat juiste spoor leidde tot een inhaalrace, die veel bewondering afdwong.

Wright met een driepunter, Jansen met twee vrije worpen (Leiden maakte er in kwart vier zes van de acht…) en De Jong met een leep balletje op aangeven van Mohamed Kherrazi trokken het gat dicht tot dertien punten (57-70). Maar daarmee was de honger nog niet gestild. Met zevenmijlspassen (onder andere driepunters van Jansen en Wright) ging Leiden door en werd het verschil zelfs drie. Dat had ook twee kunnen zijn, maar De Jong liet één van zijn twee vrije worpen onbenut.

Opeens was het geloof er. Bij de ploeg én bij de toeschouwers, van wie weinigen zich een dergelijk merkwaardige wedstrijd zullen hebben kunnen herinneren. Maar wil je in zo’n situatie die laatste stap maken, dan moet je de tegenstander afstoppen en dat kan vaak alleen maar door fouten te maken en te hopen dat er vrije worpen worden gemist. Missen deed Donar echter net te weinig om Leiden helemaal te laten aansluiten.

Maar de zenuwen gierden de Groningse spelers door de keel. Zelfs een erkend vrije-worpschutter als Yannick Franke (ex-Leiden) mikte daardoor twee keer. De bevrijdende driepunter van ZZ Leiden, die mogelijk een verlenging had kunnen opleveren, viel niet. Wat restte was de vraag wat er gebeurd zou zijn, wanneer Leiden in de kwarten één tot en met drie een procentje of wat beter had gespeeld….

ZZ Leiden – Donar 74-80 (12-22, 15-27, 15-19 en 32-12).
Scores Leiden: De Jong 24 (10 rebounds), Jansen 22 (4 assists), Wright 14, Koenis 8, Kherrazi 4 (5 assists) en Van der List 2. Topscorers Donar: Cunningham 13, Dourisseau 13 en Bekkering 12.

 

Tekst: Jan van der Nat (TSL)
Op de foto van Richard Koolen: Rogier Jansen.

 

Zorg en Zekerheid Leiden haalt Carrington Love

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball heeft ook de tweede Amerikaan aangetrokken. Na eerder deze week rond te zijn gekomen met Clayton Vette, heeft nu Carrington Love een contract voor één seizoen getekend. De 23-jarige spelverdeler komt over van het Duitse Kirchheim Knights.

Carrington Love (geboren 6 januari 1994) bracht zijn vier collegejaren door bij de University of Wisconsin-Green Bay uit de Horizon League. In zijn vierde en laatste jaar was hij gemiddeld goed voor 17.3 punten, 3.6 assists, 2.7 rebounds en 2.6 steals. Met de Green Bay Phoenix kwam Love uit tegen sterke universiteitsteams als Georgia Tech, Valparaiso, Akron en Stanford. Tegen die laatste ploeg tekende Love voor 32 punten.

Zijn volgende bestemming was Kirchheim Knights, een ploeg uit de Duitse Pro-A, het één na hoogste niveau in Duitsland. De 1.86 meter lange Love noteerde in Duitsland gemiddelden van 14.0 punten, 6.9 assists, 4.3 rebounds en 2.2 steals. Love was de assist leader van de Pro-A, bij de steals kwam de goede verdediger op de derde plaats uit.

Love behoorde in de Pro-A bij de beste drie guards van de competitie. De Amerikaan is erg snel met de bal en voelt zich als een vis in het water bij open court situaties. In één-tegen-één situaties is hij moeilijk af te stoppen. Love is een echte Amerikaanse spelverdeler die graag een actie maakt om vervolgens zelf te scoren of een teamgenoot in stelling te brengen. Michael Mai, de coach van Love in Duitsland, eist een goede instelling en bereidheid tot hard werken van zijn spelers. Love voldeed volledig aan de wensen van zijn coach.

Met de komst van Carrington Love telt de selectie van Zorg en Zekerheid Leiden Basketball nu negen spelers. Eerder waren Clayton Vette, Rens Butter, Marijn Ververs, Sergio de Randamie, Worthy de Jong, Mohamed Kherrazi, Floris Versteeg en Jessey Voorn al vastgelegd.