Nieuwsbericht

Heroïsche winst DIOK in Plate-finale

DIOK won afgelopen weekend na verlenging de Plate finale met 60-46 van RC Waterland, nadat het op heroïsche wijze was terug gekomen van een 36-12 achterstand. In de reguliere speeltijd kwam DIOK met nog 3 minuten te spelen op 39-36 voorsprong en een stunt leek in de maak. Waterland schoot in de slotseconden de gelijkmaker binnen en dus gingen de teams 2x10 minuten de verlenging in. Daarin toonde DIOK zich oppermachtig, waarna het met 60-46 alsnog de overwinning naar zich toe trok. Een onwaarschijnlijke prestatie die het karakter van het team toont.

In de eerste helft leek DIOK stijf te staan van de spanning; het team stond alleen maar achteruit te verdedigen en gaf Waterland alle ruimte om op snelheid door de lijn te breken. Waterland maakte daar gretig gebruik van en liep in no-time uit naar 5-24. Al na een half uur zag coach Versteijnen geen andere optie dan twee wissels in te brengen om het tij te keren. Hijzelf en Ruben Niggebrugge kwamen in het veld en zij brachten wat extra gif in het spel van DIOK. Toch konden ook zij niet voorkomen dat Waterland direct na rust nog verder uit liep. Het werd 5-31 en een afslachting leek nabij. Leon Koenen soleerde naar een mooie try en bracht de marge terug tot 12-31. Maar prompt stond DIOK weer te slapen en zag het Waterland in de tegenstoot alweer de 12-36 drukken.

Bij een 12-36 stand en met iets meer dan 20 minuten op de klok begon DIOK aan een onwaarschijnlijke inhaalrace. Titus Klumper scoorde voor DIOK en met de conversie erbij werd het 19-36. Waterland had ineens moeite met het agressieve en fysieke spel van DIOK in de rucks en werd gedwongen een aantal keer aan de noodrem te trekken. De scheidsrechter had hier na een serie overtredingen genoeg van en dus stuurde hij een Waterland-speler met geel naar de kant. DIOK profiteerde meteen van de man-meer-situatie en Bas Leupen bracht de achterstand terug tot 24-36. Zou het nog kunnen? Vijf minuten later was het invaller Ruben Niggebrugge die met een prachtige offload Ross Bennie Coulson in stelling bracht. De conversie vanaf de zijlijn bracht de achterstand terug tot 31-36. DIOK begon aan een laatste wanhoopsoffensief en weer was het wing Titus Klumper die kon scoren: 36-36. De conversie was te moeilijk, maar niet veel later kreeg DIOK een nieuwe kans om te scoren. Op 30 meter van de palen mocht Freek de Romijn aanleggen voor een penalty: 39-36. De laatste minuut ging in en DIOK probeerde de wedstrijd dood te spelen. Maar vanuit een turnover bal stormde Waterland nog eenmaal op DIOK’s tryline af. DIOK hield stand, maar vraag niet hoe. RC Waterland kon daarna een serie penalty’s op 5m van de tryline niet omzetten in een try, en dus koos het in de slotseconden alsnog voor een schot op de palen. Het werd 39-39 en dus moesten de teams de 2x10 minuten verlenging in.

In de openingsfase van de verlenging stond Waterland meteen onder druk in haar eigen 22m; er zat niets anders op dan de bal weg te kicken. Thom de Ruyter ontving de hoge kick en met een solo langs de zijlijn kon hij ongehinderd tot aan de palen komen. Ruben Niggebrugge was twee minuten later ook niet te stoppen en met de conversies van Freek de Romijn daarbij opgeteld stond DIOK zo op 53-39. Het verzet van Waterland was gebroken en dus ging DIOK nog even door. In de tweede helft van de verlenging kon winger Nick Gordijn de beslissende try drukken en ook de conversie was weer raak: 60-39 Uit de laatste actie kon ook RC Waterland nog eenmaal scoren, maar meer dan een schrale troost was dit niet.

Zo eindigde de finalewedstrijd in 60-46; een onwaarschijnlijke uitslag voor een ongekend spectaculaire wedstrijd. De opluchting, blijdschap en voldoening bij de spelers waren na afloop groot. DIOK mag trots zijn dat het zich uit geslagen positie heeft weten terug te vechten en dat is precies waar de club voor staat: Doorzetten Is Onze Kracht!

Op de foto van Els Barnas: Ruben Niggebrugge geeft een assist op de (niet zichtbare) scorende captain Bennie Coulson

 

 

Zorg en Zekerheid Leiden haalt Carrington Love

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball heeft ook de tweede Amerikaan aangetrokken. Na eerder deze week rond te zijn gekomen met Clayton Vette, heeft nu Carrington Love een contract voor één seizoen getekend. De 23-jarige spelverdeler komt over van het Duitse Kirchheim Knights.

Carrington Love (geboren 6 januari 1994) bracht zijn vier collegejaren door bij de University of Wisconsin-Green Bay uit de Horizon League. In zijn vierde en laatste jaar was hij gemiddeld goed voor 17.3 punten, 3.6 assists, 2.7 rebounds en 2.6 steals. Met de Green Bay Phoenix kwam Love uit tegen sterke universiteitsteams als Georgia Tech, Valparaiso, Akron en Stanford. Tegen die laatste ploeg tekende Love voor 32 punten.

Zijn volgende bestemming was Kirchheim Knights, een ploeg uit de Duitse Pro-A, het één na hoogste niveau in Duitsland. De 1.86 meter lange Love noteerde in Duitsland gemiddelden van 14.0 punten, 6.9 assists, 4.3 rebounds en 2.2 steals. Love was de assist leader van de Pro-A, bij de steals kwam de goede verdediger op de derde plaats uit.

Love behoorde in de Pro-A bij de beste drie guards van de competitie. De Amerikaan is erg snel met de bal en voelt zich als een vis in het water bij open court situaties. In één-tegen-één situaties is hij moeilijk af te stoppen. Love is een echte Amerikaanse spelverdeler die graag een actie maakt om vervolgens zelf te scoren of een teamgenoot in stelling te brengen. Michael Mai, de coach van Love in Duitsland, eist een goede instelling en bereidheid tot hard werken van zijn spelers. Love voldeed volledig aan de wensen van zijn coach.

Met de komst van Carrington Love telt de selectie van Zorg en Zekerheid Leiden Basketball nu negen spelers. Eerder waren Clayton Vette, Rens Butter, Marijn Ververs, Sergio de Randamie, Worthy de Jong, Mohamed Kherrazi, Floris Versteeg en Jessey Voorn al vastgelegd.